Zasada dzia³ania

|
Energia cieplna pochodz±ca z tych ¼róde³ ma zbyt nisk± temperaturê, aby mo¿na j± by³o skierowaæ bezpo¶rednio do instalacji. Przy zastosowaniu pompy ciep³a mo¿liwe jest uzyskanie ze ¶rodowiska niskotemperaturowej energii i podwy¿szenie jej temperatury dziêki wykorzystaniu panuj±cych w przyrodzie zjawisk i przemian fizycznych. Tym sposobem energia cieplna uzyskana ze ¼róde³ niskotemperaturowych ulega spotêgowaniu poprzez zmianê stanu skupienia czynnika roboczego (substancje niezamarzaj±ce, paruj±ce w niskich temperaturach).
Cykl pracy: W uproszczeniu schemat ten wygl±da nastêpuj±co: parowanie > sprê¿anie> skraplanie > rozprê¿anie. Te 4 elementy tworz± tzw. obieg termodynamiczny.
Pierwszym elementem obiegu termodynamicznego jest proces odparowania, który zachodzi w parowniku. Polega on na odbiorze niskotemperaturowej energii z otoczenia. Nastêpnie czynnik roboczy ulega sprê¿eniu w kompresorze co sprawia, ¿e uzyskuje on wysokie ci¶nienie i temperaturê. Po procesie sprê¿enia nastêpuje faza skraplania (wysokotemperaturowa energia jest pobierana do systemu grzewczego). Ostatnim elementem obiegu termodynamicznego jest zawór rozprê¿ny (ci¶nienie i temperatura czynnika roboczego ulegaj± zmniejszeniu). Nastêpnie ca³y cykl powtarza siê. Do prawid³owego funkcjonowania pompy niezbêdna jest energia elektryczna doprowadzona do napêdu sprê¿arki, która stanowi jednak niewielki procent w sumarycznym bilansie energetycznym.
|